2.

- Co chcesz ze mną zrobić? - spytała po chwili przerażona dziewczyna.

- Ależ nic, Kjaere - pewny głos wampira odbił się od szarych ścian budynków- Ja chcę się tylko z tobą troszeczkę pobawić - powiedziawszy to, Alec, bardzo delikatnie -  jak na siebie -  rzucił się na długowłosą, chroniąc jednocześnie jej głowę, przed bliskim spotkaniem z jeszcze przedwojennym brukiem ulicznym. Chciał, żeby umarła. Musiała umrzeć.
Ale jeszcze nie teraz.

                   Przygwoździł ją do podłoża całą długością swojego marmurowego ciała, zbliżył swój nos do kawałka nagiej skóry Katherine. Wziął głęboki wdech. Zapach, który poczuł przywołał mu na myśl słodką woń małego, białego kwiatu delikatnej wanilii oraz kwaśnej, lecz soczystej, żółtej cytryny.

                   Z gardła czerwonookiego wydobył się cichy pomruk zadowolenia, który orzeźwił leżącą nieruchomo na ziemi dziewczynę. Katherine zaczęła wyrywać i wić się, na co chłopak zareagował głośnym, szyderczym śmiechem śmiechem. 

                   Czy ktoś w końcu zrozumie, że nie ma z nim absolutnie żadnych szans? Że na nic się zdadzą rzucane przekleństwa, modlitwy i prośby? O czosnku, święconej wodzie i krzyżach już nie wspominając? 

- Puść mnie, proszę! Mam pieniądze, bierz co chcesz, tylko nie rób mi krzywdy! - wychlipiała niepewna swojego losu zielonooka.

- Ja też mam pieniądze, Kjaere - wyszeptał jej do ucha - Masz coś innego do zaoferowania w zamian za własne życie? - Twarz Aleca rozjaśnił przy tych słowach pełen ciepła uśmiech, który tak bardzo kontrastował z bijącym chłodem jego szkarłatnych źrenic - Masz ? - spytał.
Dziewczyna zamarła. 

                   Nie doczekawszy się odpowiedzi odpowiedzi podniósł siebie i Katie z ziemi, trzymając jednocześnie jej obie ręce w żelaznym uścisku. 

Dziewczyna uparcie wpatrywała się w swoje czarne tenisówki, nie chała, by chłopak zobaczył strach, malujący się w jej brązowych oczach. 

                    Nagle wampir opuścił swoje dłonie i cofnął się o dwa kroki od swojej zdobyczy. Po krótkiej chwili Katherine powoli podniosła swój  wzrok i spojrzała na wampira.
Wiedziała, że to koniec.
Że nic nie może już na to poradzić.
Bała się.
Cholernie się bała.
Zamknęła oczy i czekała.
Alec wziął jeszcze jeden głęboki wdech. Pożar, który wybuchł w jego przełyku był nie do opisania. Czuł, że jad spływa mu do ust. 

Nie chciał czuć pragnienia. Ono sprawiało, że czuł się spętany, zniewolony. Chciał być wolny. Za wszelką cenę.

Chłopak obnażył kły i podszedł do dziewczyny, by zaraz potem wbić je w miękką skórę szyi Kate.

Z gardła brązowookiej wydobył się cichy krzyk przerażenia. Wampir od razu przyłożył swoją bladą, lecz silną dłoń do jej ust. W tej chwili chciał ciszy. Chciał się delektować słodkim smakiem jej cudownej krwi. Ulga, którą mu przyniosła była ogromna. Czuł się szczęśliwy. 

Czuł się wolny.

__________________________

Z lekkim poślizgiem, ale zawsze :)